| ................................................. |
| You'll laugh. You'll cry. You'll hurl. | |
|
mánudagur, ágúst 30, 2004
Nú ég ég víst að heita listnemi, mér finnst það mjög hlægilegt, mér finnst ég vera jafn mikill listnemi og Bryndís skeitari. Af listalífi mínu er s.s. fátt að segja... ég hef teiknað herbergi og kassa og tunnur í ýmsum stærðum og gerðum og núna síðast einhverskonar frauðplastsómynd. Skólinn er frá 9-15 en samt tekst mér að vera jafn þreytt eftir skóla og Nylon stelpurnar eftir rosalegan flótta undan trylltum áhangendum ( :) ;) :-) :) ;) ;) ;) :-) :) ) Ég hélt að um leið og ég væri komin í listnám myndi ég fá mér svart hár, fara að reykja, ganga um nakin, verða níhílisti og grænmetisæta og segja setningar á borð við "Heimsmyndin gengur í hringi vegna súrrealisma abstraksins í póstmódernisma nútímans" En annars mislukkaður hárlitur minn hefur lítið breyst, ég geng enn almennt um í fötum og lítt merkilegar setningar drjúpa af vörum mínum eins og: "Hey, mig langar gegt í snakk" eða "ohh ég þarf að kúka stórum" en ég bíð ennþá. Tíma mínum hef ég eytt undanfarna daga með betri helmingnum, karlinum, the ol' chain an' balls, og fórum við m.a. á Múm/slowblow tónleika í Bæjarbíói í gærkvöldi. Slowblow voru svona ágæt, nice and easy eins og vera ber en ekki nógur vel æfð greinilega. Múm voru mjög góð, einkar skemmtileg... fyrir utan þá staðreynd að ég get engan vegin sætt mig við crípí tilgerðarbarnasönginn hjá Kristínu sem mér finnst vera stór lýtir á annar mjög góðum lagasmíðum... en sitt sýnist hverjum. Það var samt ótrúlegt að sjá fullt af indí krökkum í hrúgu fyrir utan Bæjarbíó í Hfj (lesist eits eff djei)... ég verð að játa að ég varð pínulítið stolt, en bægði þeirri tilfinningu frá mér eins fjótt og auðið var til að flýta listamannsmótun minni því listamenn verða að búa í skítugri rottuholu með málningaslettur um alla veggi í miðbæ Reykjavíkur en ekki snyrtilegu einbýlishúsi með sólpalli í Hafnarfirði. En fylgist annars spennt með næsta þætti af listalífi Svölu, mun hún gera e-ð af viti? Mun hún enda sem öregi en fá viðurkenningu eftir dauða? Mun hún ekki finna snefil af artístinum í sér og vera sami lúðinn sem finnst ekkert betra í heimi en Wayne's World og snakk að eilífu? úúúú! Sir Swallowlot
push/click arrows to scroll.
|
::photo moto:: ::sú var tíðin:: |